Van vergeten naar herinneren

We leven in een land vol heide, duinen, bossen, oude eiken en fluisterende dennen.
Een land dat onze voorouders kende bij naam. Elk kruid, elk spoor, elke windrichting.

Toch zijn we onze roots vergeten.
Onze identiteit verwaterd.
We werden afgesneden van de kennis van het land, van de verhalen bij het vuur, van de seizoenen in ons eigen lijf.

We leerden over verre culturen, maar niet meer over onze eigen inheemse wijsheid.
Over hoe de heide heelt. Hoe de duinen dragen. Hoe de bossen ons herinneren.

Het is tijd om ons weer te herinneren.
Wie we zijn.
Waar we vandaan komen.
Dat wij ook een inheems volk zijn — verbonden met deze grond, deze bomen, deze zee.

Ik sta op om bewustwording te creëren voor ons Nederlands inheems leven.
Voor de kruiden, de dieren, de bomen, de symbolen en de verhalen die nog in de aarde liggen te wachten.

Niet om terug te gaan naar vroeger.
Maar om weer thuis te komen in onszelf, hier en nu.

Herinner je roots. Herinner wie je bent.