Voor de komst van Jacob van Lennep die waterkanalen wilde laten graven en ze ook liet graven voor de komst van drinkwater om ziektes te voorkomen en nog steeds wat uit de duinen komt en gedronken wordt in Zandvoort en omgeving was door de opkomst van het drinkwater de ondergang van het goede leven in de duinen met moestuinen van zand waarin de duinaardappelen werden verbouwd, duinaardappelen werden ook wel duinpiepers en duinkraal genoemd wn naast dat er aardappelen werden verbouwd werd er ook groenten verbouwd en dat gebeurde allemaal naast de dienstwoningen waarin de mensen die werkten in de duinen vanwege hun werk in woonden door het te huren en werden hele gezinnen in geboren.

Als je kijkt naar wat daarvoor was en dan praat je over ongeveer 1200 en nog eerder dan was het leven voor dat de elite kwam werd er toen ook al in gewoond, gewerkt alleen zonder een werkgever toen ging alles van genaratie op genaratie en kwam er nog geen baas waarvoor je werkte, toen werkte je gewoon voor jezelf en gezin om te onderhouden door oude ambachten van schelpen vissen waarvan de schelpen kalk bevatten en huisjes zoals de duin boerderijen van werden gebouwden en was het het boerenleven met schapen, varkens, kippen en andere dieren zoals paarden en koeien alles deed je met de hand, je had toen nog geen school en theorie toen deed je alles met de hand en werkte je met je handen.

door de mensen de elite zoals Jacob van Lennep maakte een einde aan de teelt van de duinaardappelen en groentem omdat het grondwater niet meer goed was waardoor oogsten mislukten. Het systeem duwde ons toen al de verkeerde kant op en dan praat je over de eind jaren 1800 begin 1900 er moest door het nieuwe systeem betaald worden voor het wonen in de duinen in dienstwoningen zoals in de duinboerderijen en wat erna volgde waren de huizen die gebouwd werden buiten het duingebied en dat is rond 1800 om een dorp te maken waarin toen 700 tot 900 inwoners en een katholieke kerk gevestigd werden en zo werd je langzamerhand in al die jaren uit het duin verdreven stapje bij stapje en verdween ook daardoor de duinaardappelen teelt uit ons Zandvoortse straat beeld en de cultuur die we toen hadden van de oud inheemse gebruiken zoals het rooien in het duinzand is nu nog maar zeldzaam, maar gelukkig is er nog maar een aantal mensen die deze inheemse traditie in leven houden zoals bij het duinpieperpad bij de duinen van Bloemendaal het National Park Zuid-Kennemerland, en wordt deze traditie op de landjes nog in eren gehouden.